Hz. Ömer (R.a)'in Hanımına Davranışı

Sayı : 4 / Haziran 2012, Konu Başlığı : Kıssa Sepeti

Hz. Ömer -radıyallahuanh-‘ın halifeliği zamanında bir şahıs, hanımının çok söylenmesi sebebiyle şikâyet etmek üzere halifenin evine gelmişti. Kapıya geldiğinde, içerden yüksek sesle konuşan bir kadın sesi duyunca kapıyı çalamadı ve tereddüt eder vaziyette öylece beklemeye başladı.Hz. Ömer’in hanımı koca halifeye bağırıp çağırmakta; fakat Hz. Ömer ağzını açıp da karısına tek kelime söylememekteydi.

Bu hâli gören kapıdaki adam boynunu bükerek: “Bütün şiddetine ve sertliğine rağmen, üstelik mü’minlerin emiri iken Ömer’in hâli böyle olursa, benim derdime nasıl çâre bulabilir” diye düşündü ve kalkıp gitmeye karar verdi.
Tam o sırada Hz. Ömer dışarı çıktı adamın arkasından,

- “Hayrola, derdin neydi?” diye seslenir. Adam da der ki:
- “Ey Müminlerin Emîri! Karımın kötü huylarını ve bana olan saygısızlığını şikâyet etmek üzere gelmiştim. Senin karının da sana karşı olmadık sözler söylediğini duyunca vazgeçip geri döndüm ve kendi kendime: Müminlerin Emîri karısıyla böyle olunca, benim derdime nasıl devâ bulacak?” dedim.

O zaman Hz. Ömer adama, kıyamete kadar bizlere ölçü olacak şu manidar sözleri söyler:
“Kardeşim, karımın benim üzerimdeki hakları sebebiyle ona katlanmaya çalışıyorum. Zira o benim hem aşçım, hem çamaşırcım, hem de çocuklarımın sütannesidir. Hâlbuki o bütün bunları yapmak zorunda değildir, hepsini ihsan olarak yapar. Üstelik gönlümün harama meyletmesine engel olan da odur. Bu sebeple onun yaptıklarına katlanıyorum.”

Bu sözleri duyan adam;
- “Ey Müminlerin Emîri! Benim karım da aynen öyle” diyerek karşılık verir.

Bunun üzerine Hz. Ömer (r.a.) adamı;
“Haydi kardeşim, karına katlanmaya bak! Hayat dediğin göz açıp kapayana kadar geçiyor!” diye teselli eder. (Zehebî, el-Kebâir, s. 179)


Sayı : 4
Büyük Kapak